In memoriam
>waarom< (is het zo donker om je heen)
Bato
Architect Toic die met Bato samen met mij het monument voor A den
Doolaard in Ohrid heeft gerealiseerd, helaas heeft Bato het nooit
afgezien en is overleden....
(rechts op
foto)
Dime Petrov
Hier is die dan mijn grote vriend Dime die in Macedonie een top
functie beklede bij de politie. Opeen moest hij gaan naar een andere
wereld, een wereld waar ik hem niet kon volgen.
Zoveel dank gevoelens gaan uit voor alles wat hij voor mij heeft
betekend en voor zijn rol als bescherm engel tijdens de oorlog en als
mijn drankmaat in goede tijden..
Dime het is te stil en te donker in deze wereld zonder jou!
Robert Meyer
Robert leerden we kennen tijdens mijn under
cover TV werk in de VS. Hij was eens tweede in de wereld boksen maar
door een zwaar auto ongeluk kwam er een einde aan zijn boks carrière.
Hij werd daarna "Bounty Hunter" en privé detective, hij had wel wat
over gehouden na zijn ongeluk volgens eigen zeggen namelijk een
extra zintuig en was helderziend.
Ik sprak Robert zo ongeveer een maand voor zijn dood en wist niet
dat hij ziek was, hij had plannen om naar mij te komen...helaas....
Na ons undercover werk samen met Robert, volgde de aanhouding door de LAPD
(Hollywood 2003)
Hier Sobe, een grote vriend van mij en ook van Vinko. Hij
had een heel mooie bedrijf die Electro motoren van locomotieven, onderhield.
Sobe hield van muziek en had de beste geluid installatie
en instrumenten. Spelen kon hij wel niet goed, maar plezier had
hij!!!… Sobe hield van schaken en kon tot diep in de nacht met Vinko zitten
schaken maar verloor vaak en kon goed tegen zijn verlies.. Hij is
(vooraan op de foto hierboven) een paar dagen na dit lekker hapje
eten bij mij thuis op kerstdag, overleden, een uur nadat Vinko en ik
op bezoek waren. Hij is met zijn CD-R PC spellen en zijn vishengel
begraven… Rust zacht en tot ziens maar weer goede vriend
Over kerst
Over kerst gesproken…op kerstnacht 1994 hield
mijn trouwe makker Aggie op met ademen.
Aggie zijn moeder, Beer, was van mijn zus Marjanka en Aggie zijn
vader was van mijn andere zus Ria, Boris een prachtige lieve Bouvier..
Hij was als nummer 8 uit Beer geboren (Beer was een soort van Mechelse herder en ik noemde Aggie een Belgische Bouvier..tja kom er
maar eens op maar ik wist het Joegoslavische woord voor
vuilnisbakkenras niet…
Aggie was het beste geschenk wat ik van
Marjanka heb mogen krijgen want zij was mijn beste vriendin voor 11
jaar! In de ochtend maakte ze me wakker met een warme lik over mijn
neus, daarna kreeg ze een briefje en geld mee en ging ze ons ontbijt
kopen.. Ze heeft twee keer mij voor de dood behouden maar dat is een
te lang verhaal…Aggie ligt begraven in de tuin achter Maja haar
ouderlijke huis.. Ik ben zeker dat ze er nog is en dat ze nu een
Belgische Bouvier Engel is… Ik heb nu al weer een kleine 12 jaar
weer een Aggie, bouvier.. Aggie twee zal er ook niet al te lang meer
zijn want ze zit vol met gezwellen, kwaadaardige dus…
Aggie-2
2008
Dus Aggie als straks God je naam roept {VOET!]
dan kijken er twee Aggies om!
update: Aggie2 is in 2009
gestorven..rust zacht lieve engel van me!
Last but best natuurlijk mijn eigen, of beter zeggen, onze moeder, Toke Manders (meisjesnaam)
Het was voor mij persoonlijk niet alleen maar een moeder maar beste
vriendin waar ik vele malen een zeer goed gesprek mee kon voeren
over alles maar vooral geestelijk.
Ook vele malen nam ik haar mee naar Joegoslavië dit samen met
dochter Melanie.
Ik heb veel van haar geleerd en ben erg trots dat ik haar zoon mag
heten!
Voor hen die er niet meer zijn...