Over mij
of klik op de link over diverse
anecdotes over:
Jeroen Wielaert
-
Bert Huisjes
- Rienk Kamer
Sterrenbeeld:
Waterman ascendant Schorpioen
Staat: Gescheiden
Kinderen:: Ja 4 dochters en
4 kleinkinderen
Hobby’s: Muziek, Kungfu, Goede films, koken, slap ouwehoeren tot
diep in de nacht , reizen, sport vliegen, Para
gliding, vreemde
culturen leren kennen
Hekel aan: Stomme bevoordeelde mensen , die altijd denken alles
beter te weten. Maar... ik heb ook medelijden met ze
...Immers, dit leven geeft als doel om iets
te leren en liefde te geven!
Beroep(en) : Freelance journalist, Eigenaar Big Balkan Brothers
(3B) voorzitter dagelijks bestuur van de Nederlandse Kamer van
Koophandel in Macedonië, video en audio producent en kok voor
mijn vrienden...
Houd van: mijn vrienden, familie en ga voor ze door het vuur!
Een goed glas donker rode wijn. Diepe gesprekken waar tijd geen
grenzen trekt. Mijn muziek voorbeelden zoals Janis Joplin, Jimi
Hendrix, Donovan, Bob Dylan, Eagles, Fleetwood Mac, Led
zeppelin, Leonard Cohen en nog vele anderen die de echte
creativiteit niet beschouwen als een compromis..
Politiek: Geschoven vanuit 1972: D66 was mijn eerste partij, had
daar in de partij, jongeren bestuur, een aantal vrienden, ook
een keer op de VVD gestemd, tja het duurde niet lang, kreeg al
snel contact met Jan van de SP maar ben toch maar weer naar D66
gestapt, ik weet het is kleine partij wellicht creëer ik mijn
eigen partij: Partij Macedonië voor Peter :-)
Hier wat persoonlijk respect en Anekdotes voor een aantal vrienden waaronder:
Jeroen Wielaert - Bert Huisjes - Rienk Kamer
Respect voor:Alfred Lagarde
ik heb met hem in zijn VARA periode kort mogen samenwerken en veel geleerd en gelachen!Moeder Theresa
die in Skopje geboren is.
Jan de Jager
die uit zijn hoofd de beste FM en AM zenders bouwde maar ook een FM dipool een op een kreeg!Hij bouwde een van de eerste TV zenders dus TV Den Helder was geboren...
Anecdotes (oorlog Kosovo Klein Jougoslavie) 1999
Jeroen Wielaert
die als journalist en de radio Tour de France man ten allertijde weet waar hij over praat!Anecdote
We schrijven april 1999, buiten mijn huis vlogen NAVO vliegtuigen af en aan en ik werkte toen samen met vele NOS, AD, Telegraaf, RTL4 nieuws verslaggevers. Ik kreeg van Paul van Gessel toen nog voor het Radio1 journaal en nu hoofd redacteur bij BNR nieuws radio, te horen dat er een verschrikkelijke sagarijn zou komen voor de NOS. Een lelijke, stinkend langharig monster die koud en zonder gevoelens was…
Nu, ik was gewaarschuwd en dacht bij mijn zelf, Peter maak je borst maar nat want hier word je ongesteld van…
Ik zag hem in de ochtend van het omgedoopte hotel Kontinental naar “Hotel journalisten gezeik” al een beetje links naar mij kijken en groeten mij niet, stelde zich niet voor maar riep met een krakende stem alsof hij de verkeerde whisky vanuit de Indianen stam te veel had gedronken…”Hier zijn je sigaren”….
Nu daar moest ik dus 2 weken mee op stap! Ook nog dat “Het Beest” in mijn auto, een oude Alfa Romeo stapte en zijn vuile smerige laarzen op mijn net gewassen en gelakte houten dashboard plantte! ….Maar ik keek wel uit om daar iets van te zeggen want een nieuwe wasbeurt deed minder pijn als zijn gezeik er nog bij.. Immers het was al oorlog..
Hij had een oude en verroeste Zenheizer microfoon die nog stamde uit de tijd van dat Columbus Amerika ontdekte, met daaraan een 30 meter als spaghetti verwikkelde kabel..waar hij met trots wel vertelde dat hij met Generaal De Gaul in Parijs een interview mee had gehouden en daarna in de Seine was gevallen maar de microfoon het nog prima deed..nu schokproef was de microfoon wel want bij elk gat in de weg, en dat waren er veel, viel de microfoon op de grond over mijn versnelling pook.Dus ik was vooral bezig met het rijden en ons door de diverse checkpoints door te luizen en wat streepjes op mijn net verkregen en bijna lege, sigarendoos te zetten. Na een aantal dagen begon “Het Beest” te spreken, opeens alsof er een wonder van Almachtige schepper had plaats gevonden..Zware en harde stem): Wat zit je nu in Godsnaam op die sigaren doos al 3 dagen te strepen???
Waarop ik antwoorden: kijk zelf maar, en gaf hem de doos vol met strepen verdeeld in 2 categorieën:
Jeroen: microfoon gevallen 53 X
Jeroen: microfoon bijna gevallen 29 X
Waarop Jeroen Willaerd hartelijk, warm begon te lachen, zins die dag zijn we hele goede maten geworden en hij is een aantal malen weer in Macedonië geweest maar ik ook bij hem in Utrecht waar hij een Rolling Stones museum heeft in de WC die hij van diverse Stones band leden heeft gekregen.
We zijn veilig door de oorlog gekomen en hij ontpopte zich als zichzelf, namelijk een zeer warm en vooral ook een zeer inteligent persoon die vele talen perfect spreekt, de juiste woorden gebruikt op het juiste moment.. We hebben daarna de diverse sigarendozen gebruikt voor “onze” slogans zoals follow the war, follow the refugee, follow that container, follow the road etc. etc
"Terwijl de renners een dag rust hebben en zich gaan opmaken voor de rit morgen naar dePyreneeën, rijd hier achter mijn hotel een colonne tanks richting Kosovo"….. Boeken van Jeroen:
In 1964 stormde er een bluestornado door Nederland met als epicentrum het Drentse Assen: Cuby + Blizzards introduceerden, onder leiding van Harry Muskee, de popcultuur in Nederland. Cuby + Blizzards: geen dixieland of beatmuziek, geen stemmingsorkest of een rock ´n´ roll band, maar weerbarstige blues op een weergaloze manier gespeeld. De eerste storm duurde ruim 10 jaar en kende in Nederland zijn gelijke niet.
Op foto Jeroen tijdens het openen van het A den Doolaard monument in Ohrid mei 2006
Bert Huisjes, Journalist bij de Telegraaf, die de mooiste stukken maakt voor die krant en mij lekker kan provoceren...
Anekdote:
Met Bert Huisjes en Hans Jaap Melissen begonnen wij in begin maart 1999
reportages te maken over de oorlog en de aanval van de NAVO op klein
Joegoslavië.
Bert Huisjes toen nog werkend voor het AD bleef een hele tijd en zo’n 3
weken voordat hij werd afgelost door een andere correspondent.
Op plaatsen waar we waren was normaal telefoon verkeer onmogelijk en hij
had nog een of raar mobiel abbo waar hij geen toegang mee kreeg tot het Macedonisch
GSM netwerk. Hij had van
de krant een satelliet telefoon meegekregen maar wel zo’n ding dat
typisch nagekeken moest
worden omdat de batterij voor het oog leegliep. Dus heel snel de
satelliet positie vinden, ik dus dat zware ding vasthouden wat leek op
een laptop waarvan de bovenkant in feite de antenne was, en Bert zijn PC
erop aansluiten om het verhaal te sturen. Elke dag was het alweer een
strijd met de Deadline te halen voordat de krant voor de volgende dag
werd gedrukt.
Wij waren een tijd in Albanië
waar toen al vele vluchtelingen waren vanuit Kosovo die met tractoren en
vol gestampte aanhangers met daarop de hele familie met alles wat men
maar kon meenemen Kosovo waren ontvlucht.
We kwamen op het idee om een “Dagboek van de Vluchteling” voor het AD te
gaan maken en dat werd met grote getallen gelezen door Nederland.
Andere kranten waren verwikkeld in een strijd om als eerste nieuws te
krijgen maar wij, voor het AD, belichte niet alleen het actuele nieuws
want daar waren andere AD correspondenten voor, maar juist de menselijke
kant van dit drama dat voor onze ogen zich afspeelde…
We hadden een oude man van bijna 90 jaar gevonden die in reuk en kleur
kon vertellen over zijn familie, huis, koeien en schapen. Omdat er veel,
ja heel veel journalisten in Albanië waren hadden de Albanezen het idee
geopperd om binnen 3 weken Tahiti op te kopen en dat met 40% aandelen in
Shell, namelijk de prijzen voor eten en drinken waren zeer hoog voor
buitenlanders maar ook overnachtingen in de schaarse hotels. Wij
verbleven in een Hotel met de toepasselijke naam “Hotel
California" in het centrum van Tirana.
You can check out any time you like..but you can never leave (Eagles)
Nu waren er en aantal rust verstorende gegevens die ik graag met je wil
delen…Bert Huisjes en ik moesten aan gebrek van plaats op een kamer
slapen, dus delen nu had hij zo,n talent om in de nacht een Volkswagen
zonder uitlaat na te doen, dit compleet met de trillingen zoals “The
Buggy” met de koude start doet.
Dus je kan indenken dat ik weinig heb geslapen, maar Bert overigens
prima en dat is in ieder geval beter als niet een… Maar in de ochtend
deed ik dan mijn ogen open als hij wakker was en een stukje op zijn
laptop begon te schrijven, dan had ik in ieder geval een klein uurtje
slaap, maar niets was minder waar omdat ik geschreeuw, gejoel en een
hoop vloekwoorden hoorde. Bert zat vast met zijn geslachtsdelen tussen
de schuifdeur van de Hotel California douche! Echt mensen ik zou niet
weten welke slimme architect vanuit Albanië de metingen heeft gedaan bij
het ontwerpen van de ruimte en de bad tegels maar er klopte niet veel
van. Je moest je eerst in een houding manoeuvreren om dan alvorens de
douche in te komen, dus buik inhouden en maar hopen dat je daarna nog
een kind kon maken!
Weinig hebben we niet geslapen want vlakbij het hotel was er een
Amerikaanse Apache helikopters basis die werd aangevallen, en geslaagd,
door een kamikaze Servische piloot. Die had laag gevlogen onder de radar
zijn Mik21 tussen de Apache geparkeerd en daarvoor zijn schietstoel
gebruikt. Nu dat was me een knal. Dit is uiteraard nooit officieel
erkend door de Amerikanen maar fijt is wel dat de Apaches nooit zijn
uitgevlogen!
Op de dag dat
we weer terug (Macedonië) waren vielen we als journalist, met de neus in
de boter
want op de grens tussen Macedonië en Kosovo stonden er ruim 250.000
vluchtelingen in het niemandsland (Blace), tenminste niemandsland was nu niet
echt goed te zien tot waar de werkelijke grens begon.. Wij konden 3
broers van Albanese afkomst die in feite op steenworp woonden van het
niemandsland en ver weg van de grens controles. Toen we kinderen zagen
die vanuit Macedonië brood en water aanvoerde naar de het grote aantal
van vluchtelingen toe kwamen wij op het idee om ook maar wat water
flessen te pakken en vrolijk achter de kinderen
begonnen te lopen, dit naar een exclusief verhaal toe omdat er
niet een journalist getuige was van deze nieuwe nederzetting met ellende
dood en verderf.
Kinderen werden daar geboren en oudjes gingen voor je
ogen dood. 250.000 vluchtelingen die niet werden binnengelaten door
Serviërs aan de ene kant en niet door de Macedoniër aan de andere kant….
Maar er was een probleem want we waren illegaal in Kosovo en dat hadden
een aantal tot op de tanden bewapende politie mannen gezien en die
kwamen onze kant op! Je moet weten dat volgens de Serviërs alles wat
maar te maken had met het westen een doods vijand was! Ik riep maar
tegen Bert, doorlopen we gaan terug..Tja terug werden we door de grens
politie van Macedonië weer in de wacht rij gezet en die rij was zo’n 7 a
8 dagen.. ik maar mijn bekende hit gezongen, Samba waar ik in 1988 een
bekende hit mee had gescoord en toen herkende ze mij en riepen met een
lach Gledaj (kijk) het is Samba samba en werden we weer binnen gelaten
veilig thuis!
Vreemd genoeg is er een geheime deal gesloten
tussen aan de ene kant de Macedonische regering en aan de andere kant de
UNHCR (wij noemde deze afkorting Usualy No
Help Cocurning Refugees)
In een nacht waren ruim 150.000 vluchtelingen vertrokken nadat
de journalisten in de avond aan de bar zaten..vele families
waren verspreid over heel Europa maar de meesten waren afgevoerd naar
Turkije en Albanië.. Nederland heeft het grote aantal van 2000
vluchtelingen opgenomen..De VS spande de kroon want die voerde ze af
naar de wel bekende basis op Cuba..
Later nog gewerkt om een Kosovaren familie weer te herenigen dit samen
met Jeroen, Paul en vooral dan ook Rienk Kamer allen van de NOS..
Op foto Bert Huisjes met zijn net nieuw gekochte
paraplu..Amsterdam 2008
Voor de Golden Earring die na zoveel jaar nog steeds rocken!
Rienk werkte met
mij tijdens de Kosovo crises en hij kwam voor het eerst in
contact met Laura uit Rotterdam die haar familie in Kosovo wou
opsporen. Dit was dan ook het begin van het relaas van de
horloge maker.
Rienk werkte toen freelance voor de NOS Radio1 want hij was
zelfstandig. Daarna met de nieuwe media wet is hij in vaste
dienst gekomen en doet nu het Noorden van Nederland voor de NOS
TV en radio.
hier ik samen met Rienk Kamer in
het midden uiterst rechts Paul van Gessel
Ik leerde hem kennen als een goede collega en daarna zelfs als
een goede en zeer warme vriend. Wij zijn tijden bezig geweest
met het idee om voor de “nieuwe” republiek die door rassen haat
verscheurd was een nieuwe radio op te zetten met als naam URadio
dit in de Kosovo stad van het water, Prizren.
Het doel was om met horizontale programmering een soort van
Radio1 op te zetten in 4 talen die er tot aan de oorlog van 1999
in Kosovo werden gesproken namelijk: Albanees, Servisch, Turks
en Roma.
Er was een echte grens tussen de bevolkingen en op deze manier
zouden we een goede start kunnen maken voor echte berichtgeving
die op neutrale manier alle mensen konden bereiken opgevuld met
een goede keuze van muziek en buiten de dagelijkse programmering
was er ook plaats om tijdens de avond uren en in de weekenden
thema programma’s te maken.
Ook zou er plaats zijn om voor de diverse buitenlandse KFOR
soldaten speciale programma’s te maken.
Hoofd NOS Radio1 journaal Bram Visser stond ook achter het idee
en de lobby werd begonnen, dit om niet alleen de hardware zoals
mengtafels, microfonen, zender te krijgen maar ook dat de
Nederlandse overheid er achter ging staan.
Maar tijdens mijn bezoek dat door Radio1 geheel werd betaald
werd het duidelijk dat het een moeilijke weg werd. We hadden de
gehele oude studio van Radio 3 al als schenking binnen, ook
Nozema deed mee om niet alleen de zenders te leveren maar ook de
mensen die alles konden instaleren. Iedereen bood zich aan om
vrije dagen op te nemen om zodoende in Kosovo ons te komen
helpen. Pc’s kregen we ook in overvloed zodat de jonge Multi
etnische journalisten ook hun bijdrage konden monteren of
aantekeningen maken.
Het Nederlands leger bood zich aan om gratis alle apparatuur
over te vliegen naar het Prizren militair vliegveld! Geweldig nu
alleen nog een goedkeuring van PressNow waarvan het ministerie
eiste dat die ja zouden zeggen aan dit project. Nu we waren zo
naïef omdat PressNow onder leiding van Dhr. Paul Staal een eigen
scenario had en dat was nu niet een vrije radio die niet werd
gecontroleerd door PressNow. Nee, zij hadden eigenlijk meer
interesse om al die apparatuur zelf als schenking te krijgen
Maar ja het
perfecte business plan voor URadio bestond al met hulp van Rienk
Kamer en velen die voor dit radio station een warm hart toe
wenste!
Ook het logo was al klaar dus PressNow kon daar weinig kritiek
aan geven!
Maar nu kwam het
zo dat ik opeens een telefoontje kreeg van een Albanees vrouwtje
die met Paul Staal samen woonde, niet dat ik na onze eerste en
enige ontmoeting nu de indruk kreeg dat zij veel verstand had
van media maar tja..zij moest de zaak evalueren.
Zij had wel verstand van sabotage want ze wist dat ik 150 km van
Pristina was en eiste dat ik binnen een uur of zo alle
journalisten in Pristina aan haar moest presenteren. We spreken
nu over 2 maanden na de oorlog die de diverse wegen tussen mij
met bruggen totaal verwoest waren dus in 4 uur was het
onmogelijk buiten dat na 20:00 uur er een avond klok bestond.
Maar ik was Peter niet om toch 4 journalisten van diverse
etnische achtergrond binnen 3 uur te presenteren bij haar in het
Grand hotel Pristina!
Ze had maar weinig tijd en het gesprek duurde dan maar 10
minuten waarop de journalisten mij raar aankeken en mij vroegen
waarom ze met risico zoveel uren hadden gereden?
Kort daarna werd het duidelijk, URadio ging niet door omdat
PressNow er niets in zag!
Later hebben we
diezelfde Paul Staal nog eens gezien in een duur restaurant, hij
zat vlak achter mij en Rienk met een hoge man van de ambassade
in Skopje. Hij kende ons niet dus konden we het gehele gesprek
afluisteren en ik heb er gedeeltelijk nog opname van gemaakt.
Hij kon immers onze gezichten niet en hij wist ook niet dat wij
Nederlanders waren en had dus de indruk vrij te kunnen spreken.
Zelfs gesprekken voerde hij in de trend van wie van de ploeg er
een centje aan kon verdienen. Dit werd duidelijk nadat hetzelfde
gezelschap bezoek kregen van een aantal Macedonische radio
makers, die eerst geld moesten schuiven om daarna een
goedkeuring te krijgen van PressNow. Erg toch dat zo’n stichting
nog subsidie krijgt van ons belastingsgeld!
Vandaag
(2011) de dag, elke keer als ik Rienk weer een spreek/ontmoet
hebben we het nog steeds over dat het zo jammer is dat URadio
nooit van start is gegaan. Vandaag de dag is er nog niet een
radio in het nieuwe onafhankelijk democratische Kosovo die maar
iets dichtbij komt aan het originele plan van URadio!
De apparatuur van Radio3 is trouwens nooit naar PressNow gegaan
want Bram Visser
(toenmalig hoofd Radio1) zij tegen mij “over mijn lijk”!
Maar denk buiten dit radio avontuur vaak terug en dank God dat
ik Rienk als vriend mag beschouwen. We hebben veel gehuild om al
de ellende, zagen vele uitgehongerde vluchtelingen in de kou
aankomen in het veilig Macedonie waar ze eigenlijk ook niet
welkom waren.
Er staat mij nog iets bij dat ik samen met Rienk aan de grens
stond en een familie uitgehongerd Macedonie binnen kwam lopen,
vaak hadden ze al zonder eten of echt een warme slaap plaats al
weken gelopen. Ik zag een moeder met aan haar hand een bleek wit
uitziende dochter van nog niet eens 4 jaar oud. Ik riep
spontaan: Dat lijkt mijn eigen dochter wel… Rienk had deze quote
opgenomen en op deze manier brachten wij de oorlog dichterbij de
Nederlandse radio luisteraars. Eigenlijk kon Rienk de nieuws
berichten op een zo mooie menselijke manier brengen.
Ook had ik in die tijd de première om na mijn idee alle
gemonteerde berichten op het internet te uploaden zodat Radio1
Journaal het gratis in studio kwaliteit kon downloaden en
uitzenden. Ik ben daar eerlijk gezegd trots op omdat dit na mijn
idee een standaard is geworden bij de publieke omroepen!
Maar ook heb ik
veel gelachen met Rienk en vele whisky glazen met ijs op mijn
terras soldaat gemaakt!
Proost!
O ja de missie was geslaagt want buiten een vermoorde familie
lid van de horloge maker zijn allen door mij, Rienk en zijn
andere collega’s gevonden. Maar wij zijn ermee begonnen en God
heeft het ons gegund dat op de laatste dag dat Rienk Kamer in
Macedonie zat de laatste familie is gevonden!
Alleen we waren zo blij dat we de horloge maker de betekenis van
“Dikke Lul” leerde
wat hij dan ook bij aankomst van het vliegtuig met de
vluchtelingen in de microfoon van Radio1 riep! Hahahaha
Arme Radio1
verslaggever die een getraumatiseerde vluchteling op het
Rotterdam vliegveld verwachte!
Hier de bijdrage van mij en Rienk Kamer
met de spontane eerste ontmoeting van de horlogemaker in
RealAudio
HIER
Ontmoeting van het
laatste familie lid Vrbovci
HIER
Interview met
vluchtelingen die terug gingen naar Kosovo
HIER
Rienk met toenmalig Minister president Kok
HIER
Deel 2 met Kok
HIER
De hitte met Rienk Kamer
HIER
Hier een video over deze tijd
Oorlog Kosovo 1999Vrienden en familie die..... 
mij (met al mijn buien)nog steeds lief hebben!
En vooral de vrede stichters......
Voor meer Anekdotes ga dan maar naar anekdotes en foto's of laat een bericht achter voor me in mijn gastenboek
Dochter Melanie, Pierre en Ruben
Te Huur? Nee maar wel te koop inclusief mijn wartaal
Opmerking : Voordat je verder leest, hoop ik dat je begrip kan opbrengen dat mijn Nederlands, dat op zijn zachts gezegd “roestig” is. Ben ruim 35 jaar buiten Nederland en denken doe ik al tijden niets meer in het Nederlands.